楊尚書和晴字韻詩適趨部宿再韻謝之

宋代 魏了翁
冬令陰陰我獨晴,世間寒暑本思成。 玉珂金鑰聲中睡,無限山林入耳聲。
dōng lìng yīn yīn qíng   shì jiān hán shǔ běn chéng  
jīn yào shēng zhōng shuì   xiàn shān lín ěr shēng