招戴道士弹琴

宋代 黄庭坚
春愁如发不胜梳,酒病绵绵困未苏。 欲听淳音消妄想,抱琴端为一来无。
chūn chóu shèng shū   jiǔ bìng mián mián kùn wèi
tīng chún yīn xiāo wàng xiǎng   bào qín duān wèi lái