再次韵和酬

宋代 刘弇
俗眼纷纷少得青,独君襟义富坻京。挥斤郢鼻时惊巧,持鼓雷门浪费声。 正喜珠玑生咳唾,敢期茅蕝被游缨。鲰生谫谫难论报,此日方知海是瀛。
yǎn fēn fēn shǎo qīng   jūn jīn chí jīng huī jīn yǐng shí jīng qiǎo chí   léi mén làng fèi shēng    
zhèng zhū shēng tuò   gǎn máo jué bèi yóu yīng zōu shēng jiǎn jiǎn nán lùn bào   fāng zhī hǎi shì yíng