有客问予每日何事客退赋此

宋代 郑刚中
杜门管得酒瓶乾,馀事谁能著眼看。 仿佛残香幽梦断,冥濛细雨落花寒。 林梢寺隐孤钟晚,水外人喧社饮欢。 万里一身聊尔尔,此生惟觉上恩宽。
mén guǎn jiǔ píng qián   shì shuí néng zhù yǎn kàn
fǎng 仿 cán xiāng yōu mèng duàn   míng méng luò huā hán
lín shāo yǐn zhōng wǎn   shuǐ wài rén xuān shè yǐn huān
wàn shēn liáo ěr ěr   shēng wéi jué shàng ēn kuān