有客問予每日何事客退賦此

宋代 鄭剛中
杜門管得酒瓶乾,餘事誰能著眼看。 仿佛殘香幽夢斷,冥濛細雨落花寒。 林梢寺隱孤鍾晚,水外人喧社飲歡。 萬里一身聊爾爾,此生惟覺上恩寬。
mén guǎn jiǔ píng qián   shì shuí néng zhù yǎn kàn
fǎng 仿 cán xiāng yōu mèng duàn   míng méng luò huā hán
lín shāo yǐn zhōng wǎn   shuǐ wài rén xuān shè yǐn huān
wàn shēn liáo ěr ěr   shēng wéi jué shàng ēn kuān