一剪梅 其一 意有所触辄成一词,美人芳草不无寄托之辞,商妇琵琶,惟以悲哀为主。

清代 俞樾
记得春游逐管弦。红板桥边。白板门前。闲花野草为谁妍。 蜂也喧喧。蝶也翩翩。 风月何尝负少年。花底歌筵。柳外吟鞕。而今回首总凄然。 旧事如烟。旧梦如仙。
de chūn yóu zhú guǎn xián hóng bǎn qiáo biān bái bǎn mén qián xián huā cǎo wèi shuí yán        
fēng xuān xuān dié piān piān    
fēng yuè cháng shào nián huā yán liǔ wài yín yìng ér jīn huí shǒu zǒng rán        
jiù shì yān jiù mèng xiān