一剪梅 其一 意有所觸輒成一詞,美人芳草不無寄託之辭,商婦琵琶,惟以悲哀為主。

清代 俞樾
記得春遊逐管弦。紅板橋邊。白板門前。閒花野草為誰妍。 蜂也喧喧。蝶也翩翩。 風月何嘗負少年。花底歌筵。柳外吟鞕。而今回首總悽然。 舊事如煙。舊夢如仙。
de chūn yóu zhú guǎn xián hóng bǎn qiáo biān bái bǎn mén qián xián huā cǎo wèi shuí yán        
fēng xuān xuān dié piān piān    
fēng yuè cháng shào nián huā yán liǔ wài yín yìng ér jīn huí shǒu zǒng rán        
jiù shì yān jiù mèng xiān