徐毅斋为东翔侄改字为存子

宋代 阳枋
心酬万事好深惟,来不须迎去莫随。 天理面前还他细,梦醒休似梦酣时。
xīn chóu wàn shì hǎo shēn wéi   lái yíng suí  
tiān miàn qián hái   mèng xǐng xiū shì mèng hān shí