晓晴发黄杜驿二首

宋代 杨万里
望後月不落,偏於水底明。 对悬双玉镜,并照一金钲。 忽值山都合,浑无路可行。 多情小花径,导我度千萦。
wàng hòu yuè   piān shuǐ míng  
duì xuán shuāng jìng   bìng zhào jīn zhēng  
zhí shān dōu   hún xíng  
duō qíng xiǎo huā jìng   dǎo qiān yíng