午憩褚家方清风亭二首

宋代 杨万里
此老忒疏放,与春无怨私。 何须寒食日,恰是别家时。 荒店两三只,野花千万枝。 前山有底恨,也学客开眉。
lǎo shū fàng   chūn yuàn  
hán shí   qià shì bié jiā shí  
huāng diàn liǎng sān zhǐ   huā qiān wàn zhī  
qián shān yǒu hèn   xué kāi méi