题雁

明代 杨士奇
渚田秋啄尚可饱,江苇夜栖殊未安。数声还逐海云去,怕有虞人持烛看。
zhǔ tián qiū zhuó shàng bǎo   jiāng wěi shū wèi ān shù shēng hái zhú hǎi yún   yǒu rén chí zhú kàn