題雁

明代 楊士奇
渚田秋啄尚可飽,江葦夜棲殊未安。數聲還逐海雲去,怕有虞人持燭看。
zhǔ tián qiū zhuó shàng bǎo   jiāng wěi shū wèi ān shù shēng hái zhú hǎi yún   yǒu rén chí zhú kàn