守默 其四

宋代 王称
躁妄伐天性,幽元养明神。如何啬夫雄,喋喋忘苦辛。 辩钜恒若讷,辞多非吉人。君看桃李花,无为祸所邻。
zào wàng tiān xìng   yōu yuán yǎng míng shén xióng   dié dié wàng xīn
biàn héng ruò   duō fēi rén jūn kàn táo huā   wéi huò suǒ lín