卖镜

宋代 赵孟坚
卖明镜,怕明镜, 从来面瘦两高颧,况复星星添鬓影。 世间万事只宜晦,明镜何须炯相对。 镜明卖却昏不磨,从教双鬓雪婆娑。
mài míng jìng   míng jìng  
cóng lái miàn shòu liǎng gāo quán   kuàng xīng xing tiān bìn yǐng  
shì jiān wàn shì zhǐ huì   míng jìng jiǒng xiāng duì  
jìng míng mài què hūn   cóng jiào shuāng bìn xuě suō