賣鏡

宋代 趙孟堅
賣明鏡,怕明鏡, 從來面瘦兩高顴,況復星星添鬢影。 世間萬事只宜晦,明鏡何須炯相對。 鏡明賣卻昏不磨,從教雙鬢雪婆娑。
mài míng jìng   míng jìng  
cóng lái miàn shòu liǎng gāo quán   kuàng xīng xing tiān bìn yǐng  
shì jiān wàn shì zhǐ huì   míng jìng jiǒng xiāng duì  
jìng míng mài què hūn   cóng jiào shuāng bìn xuě suō