连日大雪

宋代 韩淲
年后犹仍腊,时閒即便春。飞花殊恼我,惹絮却随人。 天地多奇观,江湖独老身。瓦沟填已遍,弹压万红尘。
nián hòu yóu réng   shí xián biàn 便 chūn fēi huā shū nǎo   què suí rén
tiān duō guān   jiāng lǎo shēn gōu tián biàn   tán wàn hóng chén