老松

唐代 孙鲂
郁郁复苍苍,秋风韵更长。空心应有□,老叶不知霜。 子落生深涧,阴清背夕阳。如逢东岱雨,犹得覆秦王。
cāng cāng   qiū fēng yùn gèng zhǎng kōng xīn yīng yǒu     lǎo zhī shuāng
zi luò shēng shēn jiàn   yīn qīng bèi yáng féng dōng dài   yóu qín wáng