客路晚春

宋代 王镃
年年吟帽客他乡,柳絮飞时日渐长。 远树云生残照没,近梅风重早晨凉。 桑条带露归蚕室,花片随泥上燕梁。 历日又催春色去,田家便有插秧忙。
nián 年 nián 年 yín 吟 mào 帽 kè 客 tā 他 xiāng 乡   , liǔ 柳 xù 絮 fēi 飞 shí 时 rì 日 jiàn 渐 zhǎng 长   。
yuǎn 远 shù 树 yún 云 shēng 生 cán 残 zhào 照 méi 没   , jìn 近 méi 梅 fēng 风 zhòng 重 zǎo 早 chén 晨 liáng 凉   。
sāng 桑 tiáo 条 dài 带 lù 露 guī 归 cán 蚕 shì 室   , huā 花 piàn 片 suí 随 ní 泥 shàng 上 yàn 燕 liáng 梁   。
lì 历 rì 日 yòu 又 cuī 催 chūn 春 sè 色 qù 去   , tián 田 jiā 家 biàn 便 yǒu 有 chā 插 yāng 秧 máng 忙   。