寄尹仲明兼简卢进之

宋代 耶律铸
别后相思拨未平,登高西望转关情。林边残日没归鸟,天际断云飘晚晴。 久把功名为外物,拟将诗酒畅平生。自从身世相忘后,万事人閒一唾轻。
bié hòu xiāng wèi píng   dēng gāo 西 wàng zhuǎn guān qíng lín biān cán méi guī niǎo   tiān duàn yún piāo wǎn qíng
jiǔ gōng míng wéi wài   jiāng shī jiǔ chàng píng shēng cóng shēn shì xiàng wàng hòu   wàn shì rén xián tuò qīng