蹇叔以登亭有感示予因以答之

宋代 孔平仲
何处登临可极观,危轩隐在碧云端。千年古树少春态,一片江天带暮寒。 人似神仙君自好,心如铁石我难干。花红柳绿休多语,且把诗书仔细看。
chǔ dēng lín guān   wēi xuān yǐn zài yún duān qiān nián shù shǎo chūn tài   piàn jiāng tiān dài hán    
rén shì shén xiān jūn hào   xīn tiě shí nán gàn huā hóng liǔ xiū 绿 duō qiě   shī shū kàn