独坐吟

宋代 邵雍
天告自丁宁,人多不肯听。 四时皆有景,万物岂无情。 祸福眼前事,是非身后名。 谁能事闲气,浪与世人争。
tiān gào dīng níng   rén duō kěn tīng  
shí jiē yǒu jǐng   wàn qíng  
huò yǎn qián shì   shì fēi shēn hòu míng  
shuí néng shì xián   làng shì rén zhēng