獨坐吟

宋代 邵雍
天告自丁寧,人多不肯聽。 四時皆有景,萬物豈無情。 禍福眼前事,是非身後名。 誰能事閒氣,浪與世人爭。
tiān gào dīng níng   rén duō kěn tīng  
shí jiē yǒu jǐng   wàn qíng  
huò yǎn qián shì   shì fēi shēn hòu míng  
shuí néng shì xián   làng shì rén zhēng