冬夜宿余正字静恭里闲居

唐代 喻凫
每来多便宿,不负白云言。古木朔风动,寒城疏雪翻。 微灯悬刻漏,旧梦返湘沅。先是琴边起,知为阁务繁。
měi lái duō biàn 便 宿   bái yún yán shuò fēng dòng   hán chéng shū xuě fān
wēi dēng xuán lòu   jiù mèng fǎn xiāng yuán xiān shì qín biān   zhī wèi fán