冬夜宿余正字靜恭里閒居

唐代 喻鳧
每來多便宿,不負白雲言。古木朔風動,寒城疏雪翻。 微燈懸刻漏,舊夢返湘沅。先是琴邊起,知為閣務繁。
měi lái duō biàn 便 宿   bái yún yán shuò fēng dòng   hán chéng shū xuě fān
wēi dēng xuán lòu   jiù mèng fǎn xiāng yuán xiān shì qín biān   zhī wèi fán