笛家弄/笛家

宋代 王质
凌乱败荷,既似沙莞,又如淝水。颠倒旌旗都靡。馀花敧谢,又似乌江,骓兮不逝。虞兮奈尔。凋柳萧骚,又如轵道,故老何颜对。因缘断。时节转。自然如彼。自然如此。水边沙际。芦花摇曳。唤住行人,蓼花妩媚。引翻游子。又似江都酣夜延秋,建业望仙结绮。月下心飞,风前骨醉。共苹花得意。今看昔、後看今未。一回头,已百弹指。
líng luàn bài   shì shā guǎn   yòu féi shuǐ diān dào jīng dōu huā xiè   yòu shì jiāng   zhuī shì nài ěr diāo liǔ xiāo sāo   yòu zhǐ dào   lǎo yán duì yīn yuán duàn shí jié zhuǎn rán rán shuǐ biān shā huā yáo huàn zhù xíng rén   liǎo huā mèi yǐn fān yóu yòu shì jiāng hān yán qiū   jiàn wàng xiān jié yuè xià xīn fēi   fēng qián zuì gòng píng huā jīn kàn hòu kàn jīn wèi huí tóu   bǎi tán zhǐ