笛家弄/笛家

宋代 王質
凌亂敗荷,既似沙莞,又如淝水。顛倒旌旗都靡。餘花敧謝,又似烏江,騅兮不逝。虞兮奈爾。凋柳蕭騷,又如軹道,故老何顏對。因緣斷。時節轉。自然如彼。自然如此。水邊沙際。蘆花搖曳。喚住行人,蓼花嫵媚。引翻遊子。又似江都酣夜延秋,建業望仙結綺。月下心飛,風前骨醉。共苹花得意。今看昔、後看今未。一回頭,已百彈指。
líng luàn bài   shì shā guǎn   yòu féi shuǐ diān dào jīng dōu huā xiè   yòu shì jiāng   zhuī shì nài ěr diāo liǔ xiāo sāo   yòu zhǐ dào   lǎo yán duì yīn yuán duàn shí jié zhuǎn rán rán shuǐ biān shā huā yáo huàn zhù xíng rén   liǎo huā mèi yǐn fān yóu yòu shì jiāng hān yán qiū   jiàn wàng xiān jié yuè xià xīn fēi   fēng qián zuì gòng píng huā jīn kàn hòu kàn jīn wèi huí tóu   bǎi tán zhǐ