病后

宋代 胡仲弓
病发凋零后,朱颜似旧无。 愁多诗债减,贫剧故交疏。 风挟砧声急,云拖雁影孤。 夜来长不寐,欹枕看方书。
bìng diāo líng hòu   zhū yán shì jiù  
chóu duō shī zhài jiǎn   pín jiāo shū  
fēng xié zhēn shēng   yún tuō yàn yǐng  
lái zhǎng mèi   zhěn kàn fāng shū