别三子

宋代 陈师道
夫妇死同穴,父子贫贱离。 天下宁有此?昔闻今见之!母前三子后,熟视不得追。 嗟乎胡不仁,使我至于斯!有女初束发,已知生离悲;枕我不肯起,畏我从此辞。 大儿学语言,拜揖未胜衣;唤“爷我欲去!”此语那可思!小儿襁褓间,抱负有母慈;汝哭犹在耳,我怀人得知!
tóng xué   pín jiàn  
tiān xià níng yǒu   wén jīn jiàn zhī   qián sān zi hòu   shú shì zhuī  
jiē rén   shǐ 使 zhì   yǒu chū shù   zhī shēng bēi   zhěn kěn   wèi cóng  
ér xué yán   bài wèi shèng   huàn         xiǎo ér qiǎng bǎo jiān   bào yǒu   yóu zài ěr   huái 怀 rén zhī