北亭

宋代 杨冠卿
北风无时休,荒山路绵绵。 老马被吹扬,却立不肯前。 我仆行且仆,竟日数里间。 悠然欲何适,正坐归无田。
běi fēng shí xiū   huāng shān mián mián  
lǎo bèi chuī yáng   què kěn qián  
xíng qiě   jìng shù jiān  
yōu rán shì   zhèng zuò guī tián