竹溪直院盛稱起予草堂詩之善暇日覽之多有可恨

宋代 劉克莊
夫子昔居地,流傳後代看。竹藏壁中簡,杏落水邊壇。 流藻尤蘩盛,依槐免折殘。一時雩舞樂,千古孔林寒。 漁父繫舟聽,門人舍瑟嘆。世多伐木者,吾道欲行難。
  liú chuán hòu dài kàn zhú cáng zhōng jiǎn   xìng luò shuǐ biān tán
liú zǎo yóu fán shèng   huái miǎn zhé cán shí   qiān kǒng lín hán
zhōu tīng   mén rén shè tàn shì duō zhě   dào xíng nán