雨後殊有秋意

宋代 陸游
天地新秋入苦吟,詩書萬古付孤斟。 愛君憂國孤臣淚,臨水登山節士心。 只嘆鼻端無妙斲,豈知弦外有遺音。 剡中勝踐今猶昔,安得高人支道林?
tiān xīn qiū yín   shī shū wàn zhēn
ài jūn yōu guó chén lèi   lín shuǐ dēng shān jié shì xīn
zhǐ tàn duān miào zhuó   zhī xián wài yǒu yīn
shàn zhōng shèng jiàn jīn yóu   ān gāo rén zhī dào lín