題友人屋

唐代 李昌符
松底詩人宅,閒門遠岫孤。數家分小徑,一水截平蕪。 竹節偶相對,鳥名多自呼。愛君真靜者,欲去又踟躕。
sōng shī rén zhái   xián mén yuǎn xiù shù jiā fēn xiǎo jìng   shuǐ jié píng
zhú jié ǒu xiāng duì   niǎo míng duō ài jūn zhēn jìng zhě   yòu chí chú