停帆

宋代 趙師秀
舟過梢人屋,停帆去未能。 野梅皆是刺,灘水不為冰。 里數訛難准,官稱俗可憎。 欲登岩石坐,有吏復無朋。
zhōu guò shāo rén   tíng fān wèi néng
méi jiē shì   tān shuǐ wéi bīng
shù é nán zhǔn   guān chēng zēng
dēng yán shí zuò   yǒu péng