四休居士詩三首

宋代 黃庭堅
一病能惱安樂性,四病長作一生愁。 借問四休何所好,不令一點上眉頭。
bìng néng nǎo ān xìng   bìng zhǎng zuò shēng chóu  
jiè wèn xiū suǒ hǎo   lìng diǎn shàng méi tóu