山行漫興

宋代 方岳
野性惟便水竹居,老來自覺轉迂疏。 圖書四壁飯不足,煙雨一犁春有餘。 紙上古人俱已矣,山中今我定何如。 春風獨立鳥聲碎,不是言詩亦起予。
xìng wéi biàn 便 shuǐ zhú   lǎo lái jué zhuǎn shū  
shū fàn   yān chūn yǒu  
zhǐ shàng rén   shān zhōng jīn dìng  
chūn fēng niǎo shēng suì   shì yán shī