傷春

宋代 虞儔
一見花開一淚垂,花飛有底急風吹。自從臘後梅花發,愁到牡丹開盡時。
jiàn huā kāi lèi chuí   huā fēi yǒu fēng chuī cóng hòu méi huā chóu   dào dan kāi jǐn shí