秋晴園中山禽絕多有感而賦

宋代 陸游
九日秋陰一日晴,山禽應喜我閒行。 幽吭弄暖閒相命,勁翮凌風遠有聲。 熟果啄余看核墮,細枝銜得欲巢成。 名園美蔭不飛去,似比交朋猶有情。
jiǔ qiū yīn qíng   shān qín yīng xián xíng
yōu kēng nòng nuǎn xián xiāng mìng   jìn líng fēng yuǎn yǒu shēng
shú guǒ zhuó kàn duò   zhī xián cháo chéng
míng yuán měi yīn fēi   shì jiāo péng yóu yǒu qíng