寄長兒韻語 其十三

明代 楊士奇
東掊西取亡民怨,散施僧家與道家。如此善因求有福,有災無福只堪嗟。
dōng póu 西 wáng mín yuàn   sàn shī sēng jiā dào jiā shàn yīn qiú yǒu   yǒu zāi zhǐ kān jiē