金陵秋賦別江壽翁

宋代 柴望
憶向西風折翅歸,每忻黃菊滿疎籬。 十書詣闕無知己,千里離家有路歧。 歲月易驚孤客夢,文章難比少年時。 荻花蘆葉休悽怨,自有新開竇桂枝。
xiàng 西 fēng shé chì guī   měi xīn huáng mǎn 滿 shū  
shí shū quē zhī   qiān jiā yǒu  
suì yuè jīng mèng   wén zhāng nán shào nián shí  
huā xiū yuàn   yǒu xīn kāi dòu guì zhī