侯機宜輓詞三首 其二

宋代 許及之
豈以姻親篤故情,最憐意氣感平生。身居城市如專壑,家蓄圖書得主名。 滿擬歸田諳笑語,何期中路隔幽明。有兒萬事無堪恨,待勒銘詩作世程。
yīn qīn qíng   zuì lián gǎn píng shēng shēn chéng shì zhuān jiā   shū zhǔ míng    
mǎn 滿 guī tián ān xiào   zhōng yōu míng yǒu ér wàn shì kān hèn dài   míng shī zuò shì chéng