讀疏詠之安陽對竹二詩懷家山次韻見意

宋代 蔡松年
短髮新霜及未侵,幾年和月買泉林。偶然行李對寒碧,憶得故園驚歲陰。 枕上秋嵐吹醉夢,門前沙鳥立清深。箇中須著翛翛玉,落日微風伴我吟。
duǎn xīn shuāng wèi qīn   nián yuè mǎi quán lín ǒu rán xíng duì hán   yuán jīng suì yīn
zhěn shàng qiū lán chuī zuì mèng   mén qián shā niǎo qīng shēn zhōng zhù xiāo xiāo   luò wēi fēng bàn yín