出頔塘作

明代 李達
塘開水鏡夾秋深,夐絕荒寒我得尋。菡萏自枯無淨土,茭蘆相倚有煩襟。 哦詩已厭驚人句,閱世空餘等死心。又換新霜對蓬髮,始甘閭里任浮沈。
táng kāi shuǐ jìng jiā qiū shēn   xuàn jué huāng hán xún hàn dàn jìng jiāo   xiāng yǒu fán jīn    
ó shī yàn jīng rén   yuè shì kōng děng xīn yòu huàn xīn shuāng duì péng shǐ   gān rèn shěn