懊惱

唐代 孟郊
惡詩皆得官,好詩空抱山。抱山冷殑殑,終日悲顏顏。 好詩更相嫉,劍戟生牙關。前賢死已久,猶在咀嚼間。 以我殘杪身,清峭養高閒。求閒未得閒,眾誚瞋bF々。
è shī jiē guān   hǎo shī kōng bào shān bào shān lěng qíng qíng   zhōng bēi yán yán
hǎo shī gēng xiāng   jiàn shēng guān qián xián jiǔ   yóu zài jué jiān
cán miǎo shēn   qīng qiào yǎng gāo xián qiú xián wèi xián   zhòng qiào chēn   b   F bF。