鹧鸪天 秋日

元代 刘敏中
竹瘦桐枯菊又开。远山合抱水萦回。几行银篆蜗行过,一朵梨花蝶舞来。秋意思,闷情怀。懒将闲事强支排。倚栏目送归鸿尽,万里晴空入酒
zhú shòu tóng yòu kāi yuǎn shān bào shuǐ yíng huí xíng yín zhuàn xíng guò duǒ   huā dié lái qiū mèn qíng huái   lǎn jiāng xián 怀 shì qiáng zhī pái lán sòng guī hóng jǐn wàn qíng kōng 鸿   jiǔ