余家兄弟未尝久别今夏送平父之官山口冬仲朔

宋代 张镃
遵渚霜鸿散漫飞,江天分序益凄悲。 孤生只合群居乐,半岁那禁两别离。 发轫固知期远到,望船犹怕独归时。 书来岂是寒暄语,尽写衷情慰渴饥。
zūn zhǔ shuāng hóng 鸿 sǎn màn fēi   jiāng tiān fèn bēi  
shēng zhī qún   bàn suì jìn liǎng bié  
rèn zhī yuǎn dào   wàng chuán yóu guī shí  
shū lái shì hán xuān   jǐn xiě zhōng qíng wèi