又用过铁坑山韵

宋代 胡铨
县古杉枫老,人居水竹间。 字民无狱讼,携客有江山。 路远旅愁积,病多诗思悭。
xiàn shān fēng lǎo   rén shuǐ zhú jiān  
mín sòng   xié yǒu jiāng shān  
yuǎn chóu   bìng duō shī qiān