雪晴三首

宋代 王之道
气暾寒日晓,光照远山晴。 邹谷有春意,袁门闻履声。 映书何自苦,炙背不妨清。 邂逅逢诗将,高吟眼倍明。
tūn hán xiǎo   guāng zhào yuǎn shān qíng  
zōu yǒu chūn   yuán mén wén shēng  
yìng shū   zhì bèi fáng qīng  
xiè hòu féng shī jiāng   gāo yín yǎn bèi míng