戏作野兴

宋代 陆游
扰扰亭中客,悠悠局上棋。 所遭元有命,自苦竟何为?冯衍深尤妇,陶潜过责儿。 奇文虽可贵,寱语岂非痴。
rǎo rǎo tíng zhōng   yōu yōu shàng
suǒ zāo yuán yǒu mìng   jìng wéi   féng yǎn shēn yóu   táo qián guò ér
wén suī guì   fēi chī