席上闻蝉

宋代 韩琦
柳际一蝉鸣,停樽忽自惊。所伤非节物,未立是功名。 默默悲时事,区区徇世情。不须争噪急,衰鬓旧霜茎。
liǔ chán míng   tíng zūn jīng suǒ shāng fēi jié wèi   shì gōng míng    
bēi shí shì   xùn shì qíng zhēng zào shuāi   bìn jiù shuāng jīng