喜刘宝学彦修得归因叙初时凄怆之意十首

宋代 张嵲
林邑回观山霭微,短亭杨柳弄晴晖。 遥怜一骑登途日,逐客人人泪满衣。
lín huí guān shān ǎi wēi   duǎn tíng yáng liǔ nòng qíng huī  
yáo lián dēng   zhú rén rén lèi mǎn